جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶
www.mokrian.ir

  • تاریخ: سه شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۶ / ساعت ۰۶:۰۳:۰۷
  • شناسه خبر: 802

مهاباد فوتبال ندارد!

مُکریان؛ بايد اعتراف كنم كه ضمن اينكه فوتبال سه دهه گذشته مهاباد را بخوبي بخاطر دارم و از تيم افسانه اي هلال احمر و بازيكنان اسطوره اي دهه شصت و هفتاد هنوز خاطراتي زيبا و نوستالوژي هايي از جنس ورزش در زمين چمن استاديوم آبياري و تيم هميشه قهرمان هلال و “مرتضي گنجعلي” در ذهن […]

مُکریان؛ بايد اعتراف كنم كه ضمن اينكه فوتبال سه دهه گذشته مهاباد را بخوبي بخاطر دارم و از تيم افسانه اي هلال احمر و بازيكنان اسطوره اي دهه شصت و هفتاد هنوز خاطراتي زيبا و نوستالوژي هايي از جنس ورزش در زمين چمن استاديوم آبياري و تيم هميشه قهرمان هلال و “مرتضي گنجعلي” در ذهن امروز آشفته از حساب و كتاب و قسط و وام و قبض و بسط و روزمره گي ، رگه هايي طلايي وجود دارد، اما امروزه به آن دوره غبطه مي خورم كه از اين شور و شوق را در جامعه تكنولوژي زده چيزي نه ديده مي شود و نه مي شود احساس كرد.
قدمت فوتبال مهاباد شايد به دهه سي و چهل برمي گردد،از مسن تر هاي قوم در اين باره چيزهاي شنيده ام و تعدادي عكس رنگ و رو رفته كهنه هم ديده ام و اين مستندات، تاريخ اين ورزش محبوب را در مهاباد به دورتر از خاطرات من پيوند مي دهد.
دهه شصت شايد يكي از دهه هاي طلايي فوتبال مهاباد باشد،زماني كه تيم هاي مهابادي در اوج بودند و اين نه به دليل تيم داري اسپانسرها و سازمانها و بخش عمومي و دولتي بلكه از همت مردم بود،جواناني كه بي توقع به زمين هاي خاكي با كمترين امكانات قدم مي نهادند و خاك مي خوردند و عرق مي ريختند و فوتبال در پوست و خون و افكارشان رسوخ كرده بود.
براي بازيكنان حق و حقوقي و قراردادي موجود نبود و مربيان هم بصورت مرامي تيم داري مي كردند، شايد تا صدها سال ديگر مهاباد اين اسطوره هاي بي منت و قهرمان هاي از جنس مردم و زمين هاي خاكي فوتبال را فراموش نكند و شايد ديگر هرگز استاديوم پير آبياري از اين دست پهلوانان به خود نبيند.
مسابقات ليگ يك،تيم كلني و پرسپوليس و استقلال و تيم محبوب مهاباد هلال احمر،در حقيقت تيم هاي قدر و مطرح ميدان آبياري و ليدرهاي بي غل و غش و بدور از جادوگر و تباني و هزاران مرض ديگر فوتبالي، شور و نشاط مي آفريدند،بعدها تيم هاي كشت و صنعت و چند تيم ديگر هم آمدند و حرفي براي گفتن داشتند و مهاباد را بي فوتبال تنها نگذاشتند.
شايد دهه نود را بتوان بدترين دهه فوتبال مهاباد دانست،در اين دوره مهاباد كج دار و مريض در استان فوتبال داري كرد،در آغاز شهرداري و سپس بخش خصوصي تلنگري به فوتبال زد و اين خفته اگر بيدار نه كه رو به قبله هم شد.
اكنون چند سالي است كه مهاباد فوتبال ندارد،اين حكايت غم انگيزي است كه پس از نزديك به هفت دهه گريبانگير ورزش فوتبال اين شهر شده است.
اما متولي فوتبال مهاباد و ميراث دار اين گذشته پر افتخار كيست؟
آيا كوتاهي از بخش عمومي و دولتي هاست و يا بخش خصوصي رغبت به تيم داري و سرمايه گذاري در اين ورزش پر سود ندارد؟
ميزان كوتاهي بخش هاي مختلف در نابودي اين ورزش محبوب مردمي چقدر است؟
آنچه مسلم است متولي درجه اول ورزش هر شهرستان اداره ورزش و جوانان است و در تفويض اختيار به هيئت هاي ورزشي و به تبع آن هيئت فوتبال كه دفتر و رئيس و دبير دارد، مديريت اين ورزش گنجانيده شده است .اگر اداره ورزش و جوانان و هيئت فوتبال توان مديريت و زنده نگاه داشتن يك تيم در ليگ هاي يك و دو و سه كشوري را ندارد بي گمان لازم است بصورت شفاف با هواداران و مردم اين موضوع درميان گذاشته شود.

در رده بعدي بايد بخش خصوصي را مقصر اين نقصان ورزشي قلمداد كرد، چرا كه امروز از فوتبال بعنوان نه ورزش بلكه حتي يك صنعت پول ساز نيز نام برده مي شود،بخش خصوصي با سرمايه گذاري در اين بخش و حمايت از ورزش پرطرفدار فوتبال علاوه بر دريافت مشوق هاي مالياتي و بيمه اي دولت، در بحث تبليغات و معرفي محصول و خدمات نيز مي تواند از اين ظرفيت بوجود آمده استفاده بهينه نمايد.

اما روي سخن آخر من با مديران ارشد شهرستان ،نماينده مردم در مجلس شوراي اسلامي و فرماندار است،تغافل از تيم داري به سبك مدرن و عدم دقت در انتخاب متوليان حرفه اي ورزشي ،باعث ركود و تضعيف جايگاه هر حرفه ورزشي ولو در بهترين حالت موجود آن خواهد شد.
عدم حمايت در مرحله اول از جنس مالي و در مرحله دوم از جنس هدايت و تعيين مسير و در مرحله سوم عدم نظارت از نوع سنخيت دست اندركاران هيئت هاي ورزشي با رشته مربوطه همان بلايي را بر سر هر رشته ورزشي خواهد آورد كه امروز مي بينيم مهاباد فوتبال ندارد.
بايد پذيرفت كه در اين داستان تلخ احتضار فوتبال مهاباد ، همه ما مقصريم و شك نكنيم هرچه مقام و رده اختياراتمان بالاتر باشد به همان اندازه گناهمان در مرگ تدريجي فوتبال نيز بيشتر است…

ماردین سید احمدی

انتهای پیام/ ی



گفتگو