شنبه ۴ آذر ۱۳۹۶
www.mokrian.ir

  • تاریخ: چهارشنبه, ۱۹ مهر ۱۳۹۶ / ساعت ۰۷:۲۸:۵۹
  • شناسه خبر: 1772

مهاباد و ضرورت تاسيس سازمان جهاد كشاورزي

مکریان؛ استان آذربايجان غربي يكي از استانهاي مهم كشور است كه در آن پايه ي معيشت بر اساس توليدات كشاورزي اعم از زراعي و باغي و دامي قرار دارد. در اين استان رشد بخش صنعت بسيار ضعيف است و در مقابل كشاورزي از اهميت بيشتري برخوردار است. در اين ميان استان به دو بخش عمده […]

مکریان؛ استان آذربايجان غربي يكي از استانهاي مهم كشور است كه در آن پايه ي معيشت بر اساس توليدات كشاورزي اعم از زراعي و باغي و دامي قرار دارد. در اين استان رشد بخش صنعت بسيار ضعيف است و در مقابل كشاورزي از اهميت بيشتري برخوردار است. در اين ميان استان به دو بخش عمده شمالي و جنوبي تقسيم مي شود. جنوب استان شامل شهرهاي نقده – مهاباد – اشنويه – پيرانشهر – مياندواب –بوكان –تكاب – شاهيندژ و سردشت است كه به نسبت شمال استان از توانايي كشاورزي و تنوع محصولات بيشتري برخوردار است و خصوصا بخش اعظم محصولات استراتژيكي مثل گندم و چغندرقند و علوفه در جنوب استان توليد مي شود و مشهور است كه بوكان انبار علوفه آذربايجان غربي است.
از طرف ديگر در جنوب اين استان سه سد بسيار عمده و مهم در بوكان و مهاباد و نقده وجود دارد. در كنار اين سدها سه دشت وسيع و حاصلخيز شامات و شهرويران و سلدوز به مساحت ده ها هزار هكتار وجود دارد. در كنار كشت و صنعت مهاباد (كه زماني در خاورميانه بي نظير بود ) و زمين هاي زراعي و هزاران هكتار باغات متنوع و گوناگون و انگور سياه سردشت و… وجود صدها هزار راس گاو و گوسفند و مراتع و ييلاقهاي گسترده و سرسبز و کلنیهای زنبور عسل به بافت كشاورزي منطقه توانايي هاي خاص و قدرتمندي بخشيده است.
اما متاسفانه تمامي موارد بالا از حالت پتانسيل و بالقوه برخوردار است و متاسفانه به شيوه درست و اصولي و علمي به آن اهميت داده نمي شود. گفته مي شود كشور هلند كه اكنون از بزرگترين صادر كنندگان محصولات لبني و گل و گياه در جهان مي باشد خاك و مراتع و باغاتش از نظر كيفي و كمي با استان آذربايجان غربي قابل مقايسه نيست.
اگر توانايي و استعدادهاي وسيع و قدرتمند جنوب استان با امكاناتي كه در اين منطقه ي حاصلخيز وجود دارد و با اعتباراتي كه به اين منطقه اختصاص داده مي شود مقايسه گردد بسيار بهت انگيز خواهد بود. من نمي دانم در يك مقاله ژورناليستي كوتاه با اعداد و ارقام و آمار موضوع را از آن چه هست مبهم تر جلوه دهم ولي آمار ماشين آلات، سردخانه ها، كارخانجات و صنايع تبديلي، اعتبارات نگهداري تاسيسات، اعتبارات پرسنلي و نيروي انساني و غيره و غيره در سطح جنوب استان به نسبت توانايي هاي اين منطقه چنان ناچيز است كه انگار عمدا به اين بلا گرفتار شده است. آيا جاي سؤال نيست كه چرا شهرستان بوكان، همان انبار غله استان، فاقد سيلوی مناسب است؟
شبكه هاي آبياري و زهكشي شهر ويران رو به نابودي است، شبكه آبياري و زهكشي نابود شده دشت شامات نيز نه با دلسوزي مسئولات استان بل با همت بانك جهاني بازسازي شده است. كشت و صنعت مهاباد نيز كه اظهر من الشمس است. این قطب مهم قربانی شد.در يك كلام وضعيت اعتبارات و هزينه هاي اختصاصي به كشاورزي جنوب استان عموما و مهاباد خصوصا در بيان شفاف مرحوم مهندس ادب نماينده وقت سنندج در كنگره هه ژار نمايان است كه گويا فرموده بودند: مهاباد و اروميه مثل آلمان شرقي و غربي هستند.
راستي چه كسي يا كساني مقصرند؟ مسئولين استان؟ شهرستان؟ يا نمايندگان مجلس؟ يا رئيس سازمان جهاد كشاورزي استان آذربايجان غربي و معاونينش، با آن دستگاه و سيستم عريض و طويل و صد البته بحراني بعد از ادغام وزارتين جهاد و كشاورزي، مقصرند يا مديران مديريت هاي جهاد كشاورزي شهرستان ها؟ هيچ كدام يا همه؟
تعدادي از نمايندگان شهرهای جنوب استان در مجلس، متاسفانه فقط به فكر نصب همراهان و هم خطان و عزل ناهمگونان با خود هستند و تنها ملاك هم نه ضابطه و لياقت و شايسته سالاري بل روابط و روابط بوده است و تنها انگيزه هم نه دغدغه توسعه كشاورزي منطقه، كه محور استقلال كشور است، بل ايجاد زمينه براي انتخاب مجدد است.
و اما چاره چيست؟، تنها راه درست براي احياي كشاورزي جنوب استان و توسعه آن بازنگري و اهميت دادن به آن است و تنها راه اهميت دادن به آن هم تشكيل سازمان جهاد كشاورزي در جنوب استان است. يعني اين كه امورات راهبردي و اعتباري كشاورزي جنوب استان، با توجه به پتانسيل هاي بالقوه ي آن، از اروميه منفك و مستقيما زير نظر جهاد كشاورزي جنوب استان قرار گيرد.

با توجه به موقعيت جغرافيايي مهاباد و وجود سد و دشت شهرويران و كشت و صنعت و مجتمع های پرورش طیور آقای رضا سواری که چندین پشت سرهم تولید کننده برتر کشور می شود و غيره، مهاباد شرايط لازم را براي مركزيت اين اقدام دارد و اين كار مسبوق به سابقه نيز مي باشد چرا كه قبل از انقلاب اسلامي امورات كشاورزي جنوب استان زير نظر اداره كشاورزي مهاباد هدايت مي شد. از نظر قانوني هم اين امر بي سابقه نيست چنانچه هم اكنون اداره دخانيات مهاباد و صدا و سيماي مهاباد و زماني راه قدس مهاباد اداره كل بودند و هستند و يا زماني كه استان گلستان ايجاد نشده بود امورات محصول پنبه گرگان در همان شهر، يا در استان قزوين سازمان عمران دشت قزوين يا محصولات نيشكر خوزستان هر كدام داراي ادارات و تاسيسات مستقل و خاص خود هستند.
چه كساني بايد پيگير اين موضوع باشند؟ همه دلسوزان توسعه ي كشور و منطقه در اين رابطه مسئولند ولي بار اصلي و اجرايي آن برعهده نمايندگان مجلس، فرمانداران، شوراهاي اسلامي شهر و روستا و مديران مديريت هاي جهد كشاورزي جنوب استان قرار مي گيرد و صد البته براي اين كار بايد رئيس سازمان جهاد كشاورزي استان نيز پيش قدم باشد چرا كه تجربه نشان داده است با تشكيلات فعلي امكان توسعه كشاورزي جنوب استان مقدور و ممكن نخواهد بود.
در غير اين صورت ما شاهد افول و نزول بيش از پيش كشاورزي جنوب استان خواهيم بود، كه به دنبال آن فقر و قاچاق و بيكاري و اعتياد و بزهكاري و نا امني و مهاجرت به شهرها افزونتر از افزون خواهد شد.
آيا براي استاني مثل آذربايجان غربي كه در همسايگي چهار كشور خاص و عمدتا بحراني قرار دارد، كه داراي بافت جمعيتي شكافدار و گسل خيز قومي و ملي و مذهبي است، كه…،كه…،كه… نبايد عميق تر و كلان تر و دقيق تر انديشيد؟ آيا نبايد مسايل را كارشناسانه تر و عاقبت انديشانه تر تحليل كرد؟ آينده شفاف است و نسل هاي آتي قضاوتگر.

 

صلاح الدین عباسی

انتهای پیام/ ی



گفتگو