دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷
www.mokrian.ir

  • تاریخ: دوشنبه, ۲ بهمن ۱۳۹۶ / ساعت ۱۲:۱۹:۵۰
  • شناسه خبر: 2696

عفرین، سراب رویاهای سلطان

زیاده خواهی های اردوغان و یورش به کشورهای همسایه به بدعتی نامیمون برای دولت کنونی ترکیه مبدل شده است. مکریان؛ تصویر کنونی ترکیه، با ادعاهای رجب طیب اردوغان کوچکترین همخوانی ندارد، جامعه ترکیه در اثر سیاست‌های اقتدارگرایانه، نوعثمانی گرایانه و جنگ افروزی‌های درون مرزی و برون مرزی اردوغان به شدت دوپاره شده است. سران سومین […]

زیاده خواهی های اردوغان و یورش به کشورهای همسایه به بدعتی نامیمون برای دولت کنونی ترکیه مبدل شده است.

مکریان؛ تصویر کنونی ترکیه، با ادعاهای رجب طیب اردوغان کوچکترین همخوانی ندارد، جامعه ترکیه در اثر سیاست‌های اقتدارگرایانه، نوعثمانی گرایانه و جنگ افروزی‌های درون مرزی و برون مرزی اردوغان به شدت دوپاره شده است.

سران سومین حزب بزرگ مجلس ترکیه هم اکنون در زندان به سر می برند، ترکیه به بزرگترین زندان روزنامه نگاران جهان تبدیل شده است، حتی سران قبلی حزب حاکم هم از سیاست‌های حذف اردوغان بی نصیب نمانده اند.

حمله و تهاجم خارجی برای اردوغان به سنتی تاریخی برای مصارف انتخاباتی تبدیل شده است، ادبیات مستعمل اردوغان ادبیاتی کاملا فاشیستی است که تأکیدی بسیار بر تهدید و حذف دیگری دارد. عفرین در شمال سوریه برای اردوغان به هدفی تبدیل شده است که به وسیله آن در صدد پوشاندن تضادها و تناقض‌های داخلی ترکیه است. هراس واقعی اردوغان تنها هراس از قدرت گیری کردهای سوری نیست، بلکه وحشت از برابری جنسیتی، رویکرد دمکراتیک و فراقومیتی آنهاست که با رویکرد شونیستی، تک قومیتی و تک زبانی اردوغان تفاوت جوهری و ساختاری دارد.

تقلیل جنگ عفرین به جنگ منافع، اشتباهی بزرگ است، گمان می رود این جنگ، جنگی ایدئولوژیک و ساختاری باشد، آنچه امروز باید دیده شود ساختارها هستند؛ ساختار کنونی حکومت ترکیه، ساختاری ناسیونالیسم رادیکال کمالیستی است که حقوق اولیه انسانی را برای دیگری نمی‌پذیرد. تفکری کە هر گونه تنوع و کثرت را خطری جدی برای بقای خود می داند.

حکومت ترکیه اردوغانی؛ بقای خویش را در حذف و انکار دیگری می بیند. دیگری کنونی اردوغان و حکومتش کردها هستند. کردهایی که در حال تصویرسازی جدیدی از خود در دنیای مدرن هستند و در صدد آن هستند با رویکردی دموکراتیک و منشی صلح‌جویانه خود را به جهانیان معرفی کنند.

از آغاز بحران سیاسی سوریه تاکنون آرایش نیروهای سیاسی درگیر و جغرافیای تحت سیطره ی آنها مدام تغییر کرده است ( زمانی داعش بیشترین قلمرو را در بین مخالفان بشار اسد در اختیار داشت و اکنون این قلمرو به کمترین حد خود رسیده است ) اما آنچه تغییر نکرده است ذهنیت حاکمانی چون اردوغان است او با کمک تروریست های جبهه آزاد سوریه که از مهمترین مخالفان حاکمیت این کشور به شمار می روند و برای اولین بار جرقه های آتش فتنه و جنگ داخلی را زدند در صدد بازیابی قدرت مخالفان اسد است و تا زمانی که این ذهنیت‌ تغییر نکند، منطقه همچنان آبستن حوادث ناگوار و جنگ های پی در پی خواهد بود.

آنچه مسلم است ترکیه نخواهد توانست سیاست انکار و امحاء کردها را ادامه دهد و در صورت اشغال عفرین هم، توانایی ماندن و مشروعیت لازم برای اداره کردن عفرین را نخواهد داشت. با وجود قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای حاضر در بحران سوریه دشوار می‌توان گفت نتیجه جنگ عفرین چه خواهد بود، اما توانایی های کُردهای سوری در جنگ شهری و چریکی از یک سو و پیچیدگی‌های خاص بحران سوریه، راه  رسیدن اردوغان به رؤیاهایش را با دشواری جدی مواجه ساخته است.

واحد تمرین اقدم، با اندکی تغییرات

انتهای پیام/ ی



گفتگو