سه شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۷
www.mokrian.ir

  • تاریخ: چهارشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۹۶ / ساعت ۰۹:۴۸:۵۷
  • شناسه خبر: 2765

عطش کار آفرینی

کارآفرینی تنها مربوط به یک مقطع خاص در زندگی افراد نمی شود و هر فردی در یکی از مقاطع زندگی خود دست به خلاقیت و کار آفرینی خواد زد. مکریان؛ هرفردی درهر جامعه توسعه یافته یا کم توسعه با حداکثر ۴۰سال عمر مفید یا برای دیگران کار خواهد نمود یا دیگران برای وی کار می […]

کارآفرینی تنها مربوط به یک مقطع خاص در زندگی افراد نمی شود و هر فردی در یکی از مقاطع زندگی خود دست به خلاقیت و کار آفرینی خواد زد.

مکریان؛ هرفردی درهر جامعه توسعه یافته یا کم توسعه با حداکثر ۴۰سال عمر مفید یا برای دیگران کار خواهد نمود یا دیگران برای وی کار می کنند. با هرشرایطی فرد نیازمند کارآفرین شدن خواهد بود که این موضوع به دلایل نیاز نهفته به  موفقیت در وجود انسانها از یک طرف و نیاز به تامین شغل از طرف دیگر باعث شده است که همه طیف های سنی گرایش به خلاقیت و کار آفرینی پیدا کنند. البته گرایش و رفع  این عطش برای هر طیف سنی متفاوت می باشد در برخی از سنین به صورت ناقص رها و در بعضی به دلیل درگیر شدن بیش از حد موفق به ارضا کردن این نیاز نهفته می شوند. اگر زندگی انسان به دوران کودکی و دوران مدرسه رفتن دوران بعد از دیپلم دوران بعد از سربازی، دوران شاغل بودن و آخرین دوران بازنشستگی تقسیم بندی کنیم در هر دوره ای هر انسانی به طور سینوسی نیاز کارآفرین شدن را در خود احساس می کند و مطمناً هرفردی در یکی از دوران زندگی خود کارآفرین می شود یا زمینه کارآفرین شدن اعضای خانواده را فراهم می کند. علت اصلی این موفقیت ها بیشتر به دلیل رفع نیاز مالی و ازهمه مهمتر شیرینی بعد از موفق شدن است.

حال تحلیل رفتار افراد در سنین مختلف را مورد واکاوی قرار می دهیم:

دوران کودکی؛ دوران کودکی سر شار از موفقیت های است که هر فرد آنرا تجربه می کند این دوران سرشار از خلاقیت است و مطمناً در صورت پرورش مناسب می توان همین فرد را کارآفرین نماید. خیلی از کلماتی که الان در جامعه برای اسم گذاشتن پدر و مادر استفاده می شود حاصل خلاقیت نوزادهای است که برای اولین بار به مادر لقب دادا و مامان  و به پدر لقب بابا داده اند و تقریبا این  کلمات مورد پذیرش اکثر زبان های دنیا واقع شده است. جالب است این کلمات را هیچ یک از اعضای خانواده به کسی نمی گویند و این کلمات ساخته دست کودکان می باشد. علاوه بر خلاقیت گفتاری رفتاری فرد برای راه رفتن و تلاش برای رفع نیاز راه رفتن کودک را وادار به روش های خلاقانه می کند و شاید هیچ کس آنرا تجربه نکرده باشد.

کلیه مراحل خلاقیت کودک به دلیل توجه بیش از حد به آنها می باشد کودکان در دوران کودکی مورد توجه همه افراد قرار می گیرند و برای هرقدم برداشتن هرنوع گفتن کلمه ای استقبال فراوانی از آنها می شود که این رفتارها کودک را تشنه خلاقیت می کند. خلاقیتی که دیگران و خصوصا اطرافیان را به وجد می آورد.

دوران مدرسه؛ دوران مدرسه به دلیل پیروی از استانداردهای مختلف و گذاشتن همه دانش آموزان در یک اتاق و آموزش یک استاندارد به همه آنها یکی از موانع بروز خلاقیت در کودکان است. البته به دلیل اینکه کودکان در این سن فقط با تلاش بیشتر می توانند خوب بودن خود را به رخ دیگران بکشانند؛ ولی بعضی از افراد به دلیل ناتوان بودن از بعضی دروس و علاقه نداشتن به درس مورد نظر عطش خلاقیت و به وجد آوردن دیگران همچنان در وی باقی می ماند و در بعضی مواقع به دلیل سرکوب زیاد مبنی بر ناتوان بودن آنها از این عطش و تشنگی  منصرف می کنند. دوران بعد از سربازی این دوران که فرد دارای مدارک دانشگاهی و غیر دانشگاهی  می باشد که برای رفع نیاز و شاغل شدن کافی نمی باشد ولی  همچنان تشنه نشان دادن توانایی خود می باشد بعضی با گرایش به ورزش بعضی با گرایش به علم و بعضی با گرایش به کار آفرینی در جستجوی ایجاد شغل و مستقل شدن  قرار می گیرد. شاغل شدن جزء جدا نشدنی اکثریت جامعه در بعد از سربازی قرار دارند فرد با هر مدرک دانشگاهی و هر شخصیت حقیقی چه ثروتمند چه فقیر باید شغلی به دست گیرد و مستقل از دیگران امورات مالی خود را برطرف کند این مقطع سنی یکی از مهمترین بخش های زندگی برای کارافرینی می باشد که احتمال موفقیت در ان زیاد است مطمن تلاش ها تا به نتیجه نرسد فرد دست بردار نیست و باید شغلی ایجاد کنند عده ای که کار افرین می شوند عده ای کارمند می شوند وعده ای هم دنبال مدارج علمی بالاتر خواهند بود دوران کارمندی عده ای از افرادی که نتوانستند که کارافرین شوند و به قولی برای دیگران کار می کنند و کارمند شدن را تجربه می کنند این افراد که مجبورند با پیروی از دستور العمل های اداری بدون خلاقیت و کارافرینی بازنشته شوند ولی همچنان خودرا تشنه کارافرینی می دانند و همواره برای ان لحظه شماری می کنند به دلایل تبعیت بی چون و چرا از سلسله مراتب خشک این افراد خسته هستند و حتی در مواردی با راه اندازی کار در غیر ساعات اداری به کار و کارافرینی و مستقل بودن می پردازند این افراد تا اخر عمر به حال افرادی که مستقل بوده اند غبطه می خورند و مطئنا در نهاد و ضمیر ناخداگاه خود دست از کارافرینی نخواهند کشید انها ارزوی خود را به گور نخواهند برد بلکه در نهان گاه ذهن خود برای  کارافرینی  در دوران بعد از بازنشستگی برنامه ریزی خواهند نمود دوران بازنشستگی این دوران که همه با شنیدن کلمه بازنشستگی فرد فکر می کنند؛ فرد دست از تلاش برداشته است و باید به عیش و نوش بپردازد و تقریبا اگر فرد بازنشسته دنبال شغل و کاری باشد وی را منع می کنند ولی عطش کارافرینی در وی فوران خواهد نمود و فرد بعد از یک سال یا دوسال از بازنشستگی و خستکی از ساعات بی کاری استین بالا می زند و ارزوی چندین و چند ساله کارارفرین شدن را محقق خواهد نمود و افرادی که هنوز کارافرینی را از خود برجای نگذاشته اند دست به کار می شوند جالب است اکثر گرایشات کارافرینی دوران بازنشستگی به بخش کشاورزی منتهی می شود و این کارافرینان به دلیل داشتن توان مالی و تجربه موفق می شوند کارافرینی بعد از کارافرینی نتیجه می گیریم که این عطش کارافرینی یکی از نیازهای است که سخت ارضا خواهد شد وافراد وقتی موفق به کارافرینی می شوند و تجربه و پولی کسب می کنند یا می خواهند کار را عوض کنند یا کار را توسعه دهند و قدم گذاشتن در وادی کارافرینی جز لاینفک بشر این قرن است و مطمنا تنها راه خروج از جمود کارافرینی است.

یوسف نادری/ کارشناس ارشد مدیریت

انتهای پیام/ ی



گفتگو