پنج شنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۷
www.mokrian.ir

  • تاریخ: شنبه, ۵ خرداد ۱۳۹۷ / ساعت ۱۳:۵۲:۴۵
  • شناسه خبر: 3442

بوکان را سیل ببرد، مسئولین را خواب!

  مکریان؛ بهار ۱۳۹۷بلحاظ بارش، مثال زدنی و جای شکرگزاری است امّا وضعیت مَسیل و مسیرها، کانال و آبراهه‌ها، کوچه و خیابان‌ها در جمع‌آوری،هدایت و دفع آب بحدی اسفناک است که گواه از بحران در مجموعه‌ی مدیریتِ بحران شهر دارد و زجرآورتر از همه وضعیت برخی روستاها(مانند کهریزه، گول)، حواشی(زمین‌های علی‌آباد) و منزل و مَسکن‌هایی […]

 

مکریان؛ بهار ۱۳۹۷بلحاظ بارش، مثال زدنی و جای شکرگزاری است امّا وضعیت مَسیل و مسیرها، کانال و آبراهه‌ها، کوچه و خیابان‌ها در جمع‌آوری،هدایت و دفع آب بحدی اسفناک است که گواه از بحران در مجموعه‌ی مدیریتِ بحران شهر دارد و زجرآورتر از همه وضعیت برخی روستاها(مانند کهریزه، گول)، حواشی(زمین‌های علی‌آباد) و منزل و مَسکن‌هایی است که با هر بارش، حدود نیم متر آب بر تمام هست و نیست زندگی‌شان در هال و آشپزخانه و… جمع می‌شود و کوچک و بزرگ، زن و مرد، فامیل و همسایه،غریبه و غیره با هرچه که دم دست باشد –از جارو،خاک‌انداز،بیل و تشت گرفته تا پمپاژ و…- مشغول‌ دفع آب‌اند.
شاید برای کسی که هنگام بارش به این مکان‌ها سر نزده باشد حجم نگرانی و معصومیت چشم‌های دخترک سراپاخیس و حجم عجز و درماندگی و عصبانیت پدر دست‌تنگ را درک نکند و بسادگی بگذرد امّا مشکل اینجاست که هر سال این نوع مشکلات با کمترین بارش تکرار می‌شود و دور میدان فرمانداری و خیابان‌های ساحلی می‌توان قایق موتوری راه انداخت و هر دوره،‌ شورای شهر و شهرداری، عاجز از انجام تحقیقات و تامین اعتبار و هزینه‌کردنِ صحیح در زمان لازم و مکان مناسب هستند.
زمانی که باید فرمانداری،شهرداری و ستاد بحران به یاری باران‌زدگان حواشی و روستاها بروند از زمین بایر روستای گردشگری! بازدید می‌کنند و با افتخار تصاویرش را با لشکری از همراهان خندان در اینستا به اشتراک می‌گذارند.عموماً در چنین روزهایی به تماس مردمی –ازجمله نگارنده و چند فعال مدنی- هم پاسخ نمی‌دهند. این چگونه مدیریت،خدمت‌رسانی،امداد و کمکی است؟
به فرموده‌ی سعدی «سیلاب، ز سر گذشت یارا … ز اندازه به در مبر جفا را»
تاکنون بارها از جانب کارشناسان، نقد و بحث، گفت و گلایه در مسائل گوناگون شهر انجام شده و راهکارها و پیشنهادهای عملیاتی متعددی ارائه گردیده‌اند امّا دریغ از اجرای یک مورد. در این میان تنها حضور شهردار و سپس به فریادرَسی و خدماتِ هلال احمر و امدادگران مردمی‌اش، قابل تقدیر است.

ریاست محترمِ کاربلدِ شورای شهر
شهردار محترمِ خوش‌فکر
فرماندار با تدبیر و بُرش
نماینده‌ی پاک‌ذات و خیلی صادقِ مردم در مجلس!

با کدام طرح، پروپوزال، اعتبار و برنامه به مردم فرهیخته و آبرومند این شهر در قبالِ حل مشکلات و معضلاتی که قول و وعده داده‌اید یا جزو وظایف‌تان است، پاسخ نسبتاً قانع‌کننده می‌دهید؟
-برای کنترل آبهای سطحی و هدایت باران،پیشگیری و جبرانِ ضرر و زیان این مردم چه می‌کنید؟
شاید برای این هم نوسانِ دلار و فشارِ تحریم و رکود و برجام و ترامپ نمی‌گذارند یک قدم مفید بردارید!
– برای بنرزدنِ تبریکِ تجهیزِ بخشی از بیمارستان به نماینده که آن هم صرفاً با همّت خیرین و شورای سلامت انجام شده،
– برای روستاگردی،عکس انداختن و جلسات تکراری و ژست‌های قاب‌شده در کت و شلوار و
-برای رنگ کردن بلوارها، پرکردن چاله‌ها با قیر و سنگ‌ریزه و تعبیه‌ی چند چراغِ شب‌نمایِ رنگارنگ و گلدان‌های بزرگ و … وقت و پول و پرسنل و ماشین‌آلات هست امّا برای به انجام رساندن یک پروژه‌ی ناقص معمولی (مثلاً میدان سیفعلی) که حدود ۵سال است زندگی مردم را به عذاب، و عبور و مرور و کسابت آنان را به اختلال کشیده‌، عاجزید!
در هیچ کجای این شهرِ رهاشده –کوچه و خیابان و…- نمی‌توانید پانصدمتر (۵۰۰m) مَعبرِ صاف و سالم و روشن پیدا کنید که هر لحظه به یک بلایِ دست‌انداز و سرعت‌گیر و چاله و سنگلاخ و کنده‌کاریِ رهاشده‌ی گاز و مخابرات و شهرداری و گِل و لای برنخورید.
بسیاری از معابر – اسلام‌آباد، کوی مهر، علی‌آباد و بهداشت، پشت شورا و زیتون، گلستان و هواشناسی و ورود و خروجِ شهر از هر چهار طرف، تمام این بلایا را یکجا دارند!
-مسئولین محترم مدیریتی و اجراییِ شهر، واقعاً چکار می‌کنید؟
-چرا یک ماه بدون اطلاع در منزل نمی‌مانید تا مردم، ملموساً بدانند که بود و نبودتان یکسان است یا نیست؟
-چرا از این همه کارشناس‌های فرزانه در این شهر فرهنگ و ادب و تحصیل‌کرده استفاده نمی‌کنید و مشورت نمی‌گیرید؟
-چرا در این اوضاع مالی، سرمایه‌گذارها و سرمایه‌های انسانی و اجتماعی را فراری می‌دهید؟
چرا طی یک دهه نمی‌توان در شهری که در ارتفاع بالای ۱۳۰۰متری سطح دریا با وجود رودخانه و زمین‌های مسطح و نبود موانع متعدد است، بارش و باران و سیلاب مختصر را مهار نمود؟
مراتب همدردی خود و همشهریان گرامی را خدمت خانواده‌ی عزیزانی که با بارش‌های اخیر دچار ضرر و زیان شده‌اند اعلام می‌داریم و امیدوارم خداوند به سمن‌ها، گروه‌ها و کسانی از همین مردم و جامعه که با همّت و تعهد،همیاری کردەاند بویژه درین ماه مبارک، پاداش دهاد و مسئولینمان را برای خدمت‌گزاری جهادی از خواب دنیادوستی بیدار نماید.
غفور شیخی/ جامعه شناس

انتهای پیام/ ی



گفتگو