چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۷
www.mokrian.ir

  • تاریخ: دوشنبه, ۲۸ آبان ۱۳۹۷ / ساعت ۱۴:۰۸:۵۳
  • شناسه خبر: 4088

متنی بر حاشیه سفر دستیار ویژه رئیس جمهور به بوکان

آزاد محمدیانی فعال اصلاح طلب و یکی از حامیان دولت در یادداشت کوتاهی از انتخاب گزینشی سخنرانان در جلسه ای که با حضور نماینده ویژه رئیس جمهور در امور اقوام و مذاهب در فرمانداری این شهرستان برگزار شده بود مسئولان بوکانی و را به باد انتقاد گرفته است. مکریان ؛ وقتی کە در جلسە با […]

آزاد محمدیانی فعال اصلاح طلب و یکی از حامیان دولت در یادداشت کوتاهی از انتخاب گزینشی سخنرانان در جلسه ای که با حضور نماینده ویژه رئیس جمهور در امور اقوام و مذاهب در فرمانداری این شهرستان برگزار شده بود مسئولان بوکانی و را به باد انتقاد گرفته است.

مکریان ؛ وقتی کە در جلسە با دستیار ویژە حقوق اقوام و اقلیت ھای مذهبی که به این دلیل نصب شده است تا دغدغه های مذهبی و قومیتی مردم بخش های قومیتی را که رئیس جمهور، پیگیری مطالبات آن ها را که طی «بیانیه ده ماده ای حقوق اقوام و اقلیت های مذهبی»متعهد گردیده است به اجرا درآورد، مطالبه فعالین گزینشی به مطالباتی کم اهمیت و بی ارتباط با وظیفه مهمان اختصاص پیدا می‌کند‌‌، باید به حسن نیت مسئولان برگزاری چنین جلسه ای نسبت به رفع دردهای مردم شک کرد. طبیعی است وقتی که این مسئولان تنها به دلیل همسو نبودن فعالین شهیر سیاسی با آن ها، از ایشان دعوت به عمل نیاورده و به تیغ نگاه حذفی می‌سپارند، مطالباتی که به جناب یونسی دستیار ویژه رئیس جمهور در امور اقوام و‌اقلیت های مذهبی ارتباط پیدا می کند محلی از اعراب نخواهد داشت. در واقع هم جناب یونسی و‌ هم اساتید مسئول شهر نیک می دانند که مطالب‌ طرح شده در محضر جناب یونسی در چهارچوب وظایف ایشان نبوده و یقینا با سؤال های فراوانی بوکان را ترک کرده اند، سؤال بابت دغدغه های نا مرتبط و‌ کوچک شهری که شهره به نخبگان و فعالین توانمند است و یک سؤال بزرگتر اینکه؛ اقوام و‌ اقلیت های مذهبی چقدر بی مشکل و دغدغه هستند و ما چقدر علاف مسائلی هستیم که نزد آن ها موضوعیتی ندارد.
حال سؤالی که باید از مسئولین شهر پرسیده شود این است که؛ چند سال یک بار اتفاق می افتد تا مقامی مسئول در این سطح، بوکان را به عنوان مهمترین شهر کورد نشین اهل سنت مورد الطاف ملوکانه قرار دهند که با چنین نگاهی حذفی این فرصت های کمتر تکرار شدنی را از مردم آن می گیرند؟
در شرایطی که بیش از هر زمان دیگری دولت و به طور کلی حاکمیت نیاز دارد صدای مردم و مطالبات اصولی آن ها را بشنود، میتوان پرسید که چه کسی مسئول از دست رفتن این فرصت های مردم برای رساندن مطالبات جدی و‌ بر حق خود به گوش متولیان امر و سوزاندن فرصت‌ دولت برای درک صحیح سخنان و مطالبات مردم و سعی در پاسخگویی به آن ها و تلاش در جهت کم کردن شکاف تاریخی دولت-ملت و افزایش رضایتمندی شهروندان است. در واقع چنین رفتارهایی از یک طرف بی توجهی نسبت به چهره های سیاسی است که هر کدام نمایندگی بخشی از تفکرات مردم را دارند و از طرف دیگر اتلاف فرصت های مردم و نظام است که با سوئ رفتار این مقامات محلی، هزینه های جبران ناپذیری را بر دوش کلیت کشور متحمل می نماید.

انتهای پیام/ ی



گفتگو