یکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸
www.mokrian.ir

  • تاریخ: شنبه, ۲۰ مهر ۱۳۹۸ / ساعت ۱۳:۵۰:۴۱
  • شناسه خبر: 5217

حربه های ترحم بر انگیز

  طی روزهای گذشته شاهد تحولات مهمی در منطقه بوده ایم، خروج نیروهای آمریکایی که بدون مجوز رسمی از دولت قانونی سوریه در این کشور مستقر شده بودند و همزمان چنگ و دندان کشیدن های اردوغان و به تبع آن لشکر کشی ارتش ترکیه به مناطق شمالی و عموماً کردنشین سوریه که ساکنان آن خود […]

 

طی روزهای گذشته شاهد تحولات مهمی در منطقه بوده ایم، خروج نیروهای آمریکایی که بدون مجوز رسمی از دولت قانونی سوریه در این کشور مستقر شده بودند و همزمان چنگ و دندان کشیدن های اردوغان و به تبع آن لشکر کشی ارتش ترکیه به مناطق شمالی و عموماً کردنشین سوریه که ساکنان آن خود را از متحدان آمریکا می دانستند؛ سبب شده سیاستمداران صاحب نام کشور و منطقه هر کدام به شیوه ای این بحران آفرینی جدید آمریکا را محکوم نمایند.

هرچند دستگاه دیپلماسی کشور از همان لحظات اولیه با رصد کامل اتفاقات، بر اساس سیاست اصولی نظام جمهوری اسلامی ایران که در مقاطع مختلف بر حفظ اتحاد و یکپارچگی کشورهای جهان خصوصاً ممالک مسلمان همسایه تاکید و حمایت شده، اعلام موضع رسمی صورت داده است.

بر همین اسلوب، جمهوری اسلامی هرگونه تجاوز و برنامه ریزی برای تجزیه کشورهای منطقه را محکوم کرده و مدافع تمامیت ارضی کشورهای همسایه ای نظیر جمهوری آذربایجان در مساله قره باغ، یمن، عراق و سوریه بوده است.

در این میان دسته ای از خرده سیاست ورزان محلی در داخل کشور فرصت لشکرکشی غیر قانونی ارتش ترکیه به مناطق کردنشین سوریه که با هماهنگی و چراغ سبز دولت خبیث آمریکا و تنها چند ساعت پس از خروج نیروهای آمریکایی از مناطق شمالی سوریه صورت گرفته است را مغتنم شمرده و می‌خواهند برای خود قبایی انتخاباتی ببافند و از این را چند راه رایی دشت کنند دست به کار شده اند و خیالاتی در سر دارند.

صحنه های دلخراش و آشکار و گسترده نقض حقوق بشر، کشته و زخمی شدن کودکان و زنان و آواره شدن خانواده های بی گناه و طفلان در خون غلتیده و هراسان دل ها را می‌آزارد و جای تاسف و تالم است.

تعدادی از سیاسیون مسند طلب به هر دری می زنند که جایگاه خود را از دست ندهند و در بحبوحه انتخابات ذوق شعرگفتن های حماسی شان گُل می‌کند و نطقشان می‌شُکفد، دستشان به قلم می‌رود و متون غرایی به نامشان منتشر می‌شود وارد عرصه شده اند و هرآنچه که در توان داشته اند بر دایره صفحات اجتماعی و موبایلی ریخته اند.

یکی نامه نوشته، دیگری شعرخوانی و نطق های گذشته اش را باز نشر کرده، آن یکی فیلم زار زار زدن هایش را انتشار داده و …

هر چند پیش از این نیز در قضایای نظیر مرگ کولبران، انتخابات منطقه کردستان شمال عراق و … شاهد اینگونه اشک ریزی ها و ذکر مصیبت های کاسب کارانه بوده ایم؛ ژست هایی که علی رغم هیاهوی فراوان در شبکه های اجتماعی خیری برای مردمان گرفتار آفات پیش گفته در پی نداشته است.

اما واقعیت بغرنج ماجرا تبدیل شدن این حربه‌ی ناپاک به تاکتیکی تبلیغاتی است که می‌تواند تبعات ناگوار فراوانی را در پی داشته باشد و افرادی از صدقه سر تحریک عمدی و با برنامه احساسات پاک و بی آلایش مردم به مناصبی دست یابند که هرگز در حد و قد و قواره آن جایگاه نبوده و نخواهند بود.

به نظر می‌رسد، تنها راه مقابله با این دست سواستفاده های ترحم برانگیز بی تفاوتی و بی محلی کردن به این تحرکات مذموم انتخاباتی و تقبیح صریح مرتکبان آن باشد.

انتهای پیام/



گفتگو