یکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸
www.mokrian.ir

  • تاریخ: سه شنبه, ۲۳ مهر ۱۳۹۸ / ساعت ۱۴:۴۳:۵۵
  • شناسه خبر: 5236

ژست بشر دوستانه‌ای که دیگر به غرب نمی‌آید/ چرا صلح‌طلب‌ها به کشورهای جنگ طلب سلاح صادر می‌کنند؟

کشورهای مختلف از جمله آلمان و فرانسه به ترکیه سلاح می فروشند. اما از زمانی که ترکیه حمله به مناطق کردنشین سوریه را شروع کرده است، برخی از این کشورها از جمله فرانسه، سوئیس و آلمان در ژست بشر دوستانه اعلام کرده اند که دیگر تامین کننده سلاح های ترکیه نخواهند بود. به گزارش موکریان […]

کشورهای مختلف از جمله آلمان و فرانسه به ترکیه سلاح می فروشند. اما از زمانی که ترکیه حمله به مناطق کردنشین سوریه را شروع کرده است، برخی از این کشورها از جمله فرانسه، سوئیس و آلمان در ژست بشر دوستانه اعلام کرده اند که دیگر تامین کننده سلاح های ترکیه نخواهند بود.

به گزارش موکریان به نقل از راه دانا؛ جنگ اتفاقی ناپسنده است که شکل گیری آن در حوزه های مختلف به انسان ها ضرر و زیان وارد می کند. اما سئوال اساسی اینجاست که جنگ ها چرا شکل می گیرند. منافع قدرت‌ها یکی از زمینه های اصلی شکل گیری جنگ هاست. جنگ برای بسیاری خصوصا کشورهایی که کارخانه اسلحه سازی دارند یک تجارت کامل است. این کشورها برای اینکه سودشان بیشتر شود حتی اقدام به ایجاد نزاع و هراس و به راه انداختن جنگ می کنند. اسلام هراسی و ایران هراسی از جمله همین تاکتیک ها برای سودجویی جنگ طلبانه کشورهای غربی است. تجارت جنگ حالا در جهان خصوصا از سوی کشورهای صادر کننده اسلحه یکی از راه های کلان سودآوری است.

در جنگ تحمیلی عراق بعثی علیه ایران هم شاهد همین موضوع بودیم. کشورهای غربی به طور گسترده ای دست به تجهیز ارتش صدام حسین زدند و بعد از مدتی عراق به زرادخانه بزرگ تبدیل شد که در آن انواع و اقسام سلاح های غربی حتی از نوع شیمیایی و بیولوژیک وجود داشت که متاسفانه علیه مردم ایران و کردهای حلبچه در داخل عراق مورد استفاده قرار گرفت که فاجعه آفرین بود.
فاجعه حلبچه که با سلاح های غربی ها رخ داد 
تلاش عراق برای تهیه و تولید سلاح‌های شیمیایی به موازات اقدام برای دستیابی به سلاح اتمی از دهه ۱۹۷۰ میلادی آغاز شد. ولی پس از تجاوز عراق به ایران، در روند جنگ، ابتدا این سلاح‌ها توسط عراق با هدف دفاعی و به صورت محدود در سال‌های ۵۹ تا ۶۱ به کار گرفته شد ولی از سال ۶۲ تا پایان جنگ تولید و استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی با هدف دفاعی ـ تهاجمی به نحو چشمگیری افزایش یافت. چنانکه حملات شیمیایی عراق از ۱۰ مورد حمله در سال آغاز جنگ به ۴۵ مورد در سال ۶۷ افزایش یافت. ،بیشترین حملات در هنگام عملیات کربلای ۵ و ۸ در منطقه شرق بصره صورت گرفت ولی بیشترین مصدوم در عملیات والفجر ۱۰ با بمباران حلبچه و اساسا پس از سال ۶۶ بود.
کشورهای غربی در خصوص حمله صدام به بخش های کردنشین این کشور سکوت اختیار کردند و تنها پس از آنکه کویت آماج حملات صدام حسین قرار گرفت غرب علیه صدام به پا خواست. به نظر می رسد برای کشورهای غربی تنها منافع خود و همپیماناشان در این حوزه اهمیت دارد. 
ژست حقوق بشری کشورهای غرب
کشورهای مختلف از جمله آلمان و فرانسه به ترکیه سلاح می فروشند. اما از زمانی که ترکیه حمله به مناطق کردنشین سوریه را شروع کرده است، برخی از این کشورها از جمله فرانسه، سوئیس و آلمان در ژست بشر دوستانه اعلام کرده اند که دیگر تامین کننده سلاح های ترکیه نخواهند بود.
 پس از فنلاند و نروژ، آلمان و فرانسه نیز فروش سلاح به ترکیه را به حالت تعلیق در آوردند. دولت فرانسه اعلام کرد در واکنش به حمله ترکیه به مناطق کردنشین سوریه، به سه کشور اروپایی فنلاند، نروژ و آلمان می‌پیوندد و صادرات سلاح و تجهیزات نظامی خود را به ترکیه تعلیق می‌کند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، وزارتخانه‌های خارجه و دفاع فرانسه در بیانیه مشترکی گفتند؛ دولت «فرانسه تصمیم گرفته کلیه برنامه‌هایش برای صادرات سلاح که می‌توان در این عملیات به کار گرفت را به حالت تعلیق در آورد.»
اما سئوال جدی اینجاست که آیا پیش از این، کشورهای مذکور سلاح های خود را برای صلح می فروختند یا اینکه آنرا به شریک ناتو خود می دادند تا در عملیات نظامی که درآن افراد کشته خواهند شد صرف کند. اینکه جنگ ها تقبیح شده و زشت شمرده شود موضوع مثبتی است اما کشورهای غربی همواره استانداردهای دوگانه ای دارند که این استانداردها به طور مستقیم به منافعشان ارتباط دارد.
چه کشورهای سلاح های عربستان برای حمله به مردم یمن را تامین می کنند 
در همین رابطه، سالهاست که همین کشورها تامین کننده سلاح های عربستان برای کشتار مردم بیگانه یمن هستند اما هیچ کدام اینچنین نگران حقوق بشر در مورد تجاوزهای عربستان به یمن نمی شوند.
آمریکا، انگلیس، اسپانیا، سوئیس، سوئد، ترکیه، کانادا، فنلاند از جمله صادر کنندگان سلاح به عربستان هستند و انگلیس ۴۹٪ سلاح صادراتی خود را به عربستان می فروشد!
از سوی دیگر کردهای سوریه در چند سالی که داعش این کشور را با کمک های لجستیکی ترکیه هدف قرار داده و ناامن کرده بود سکوت کرده و به طور زیرزمینی داعش را چه از لحاظ تسلیحاتی چه نیرو کمک می کردند. نبرد کردهای کوبانی با داعش موضوعی فراموش شدنی نیست که با کمک رزمندگان مقاومت اسلامی از خاک این مناطق زدوده شد. اینکه کشورهای غربی آن زمان چکار می کردند نیز موضوعی قابل توجه است. به هر جهت اینکه کشورهای عضو ناتو بیان می کنند که به شریک ناتو خود کمک تسلیحاتی نمی کنند موضوع بسیار قابل توجهی است.
جالب اینجاست که کشورهایی مانند سوئیس که در جهان به عنوان یک کشور صلح طلب معروف است سهم عمده ای از فروش اسلحه به کشورهای جنگ طلب را بر عهده دارند. در این خصوص اینکه این کشورها اقتصاد خودشان را با صادر کردن اسلحه که همان صادرات جنگ است تامین می کنند تناقض بزرگ این کشورها در برابر شعارهای پوپولیستی صلح طلبانه شان است.
انتهای پیام/


گفتگو