شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۹
www.mokrian.ir

  • تاریخ: پنج‌شنبه, 18 ژوئن 2020 / ساعت 19:32:52
  • شناسه خبر: 6117

نیم نگاهی به بازی آمریکا با مهره اروپا در مقابل ایران اسلامی با اهرمی به نام مکانیسم ماشه

  یکی از مهمترین موضوعات داغ این روزها در عرصه بین المللی ، فرجام پرونده هسته ای ایران و تقلای کشورهای اروپایی با هدایت ایالات متحده آمریکا برای رسیدن به سازوکاری است که علاوه بر نتیجه بخش نشان دادن تحریم های سنگین و همه جانبه آمریکا بر علیه ایران ، برگ برنده ای را برای […]

 

یکی از مهمترین موضوعات داغ این روزها در عرصه بین المللی ، فرجام پرونده هسته ای ایران و تقلای کشورهای اروپایی با هدایت ایالات متحده آمریکا برای رسیدن به سازوکاری است که علاوه بر نتیجه بخش نشان دادن تحریم های سنگین و همه جانبه آمریکا بر علیه ایران ، برگ برنده ای را برای پیروزی مجدد ترامپ در کارزار پیش روی انتخابات ریاست جمهوری این کشور به ارمغان آورده باشد . در واقع این گزاره ها خلاصه آن چیزی است که هم اینک بین ما و غرب در جریان است .

آنچه که عیان است ، برآمدن دست آمریکا از آستین سه کشور اروپایی فرانسه ، انگلستان و آلمان برای فشار بر ایران به منظور قبول شرط و شروطی است که مدتها قبل مایک پمپئو ، وزیر خارجه آمریکا ، آنها را به عنوان خواسته های ۱۲ گانه آمریکا از ایران مطرح کرد. خلاصه این شرط ها این است که علاوه بر از دست دادن کامل هسته ای ، دو بعد مهم قدرت درونی و بیرونی خود یعنی بحث های موشکی و منطقه ای را نیز باید به آنها واگذار کنیم .

قبلا در این باب سخن گفته ایم که زیاده خواهی هر په بیشتر و روز افزون آمریکا نتیجه اعتماد و اطمینانی بوده است که در گفتمان کد خداسازی دولت اعتدال به وجود آمد و اگر احساس ندامت امروزی را عده ای در چند سال اخیر در سر داشتند ( علیرغم وجود توصیه های رهبری ) ، چه بسا زیاده خواهی غرب به اینجا ختم نمیشد .

امروزه هیاهوی تهدید غرب برای فعالسازی مکانیسم ماشه به همان اندازه تاثیر دارد که تلاش چند ساله ی ما برای حل مشکلات کشور از طریق مذاکره با این کشور تاثیر گذار بوده است . حتما استعاره آب در هاون کوبیدن را شنیده اید ! پس بیش از این جای توضیح نیست .

اما مکانیسم ماشه که امروزه طرف غربی برای فعال شدن آن زبان به تهدید گشوده است ، چیست؟

طبق بندهای ۳۶ و ۳۷ معاهده برجام، هر یک از طرفین توافق می‌توانند به کمیسیون مشترک شکایت کنند، و این کمیسیون برای حل و فصل موضوع ، پانزده روز فرصت دارد؛ مسائل حل و فصل نشده به وزیران خارجه ارجاع داده می‌شود، که آنها نیز پانزده روز دیگر برای فیصله دادن به موضوع مورد اختلاف فرصت خواهند داشت . بعد از آن، کمیسیون مشترک پنج روز دیگر فرصت دارد تا مسئله را حل و فصل کند. اگر پس از این فرایند ۳۵ روزه، طرف شاکی هنوز راضی نباشد، می‌تواند موضوع را به عنوان تخطی چشم‌گیر از توافق، به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کند، و این شورا باید ظرف ۳۰ روز درمورد قطعنامه‌ای برای ادامه‌ تعلیق تحریم‌ها رای بدهد – قطعنامه‌ای که طرف شاکی می‌تواند وتو کند (به جز آلمان که عضو دائم شورای امنیت نیست)، و به این ترتیب، تحریم‌ها به جای خود برگردند.
دقت در جمله آخر ، بیهودگی این مکانیسم برای ایران از نظر کارایی را ثابت میکند زیرا انحصار در تصمیم گیری در این شورا ، ناکارآمدی آن برای ایران را به وضوح نمایان کرده است و هر چند برای غربی ها نیز در شرایط فعلی جایی برای تکیه بر آن نخواهد بود. در بدبینانه ترین شرایط ، آخر این مکانیسم به قطعنامه شورای امنیت برای حمله به ایران خواهد انجامید و نیک میدانیم که غرب در شرایط فعلی به هیچ وجه قادر به مقابله نظامی با ایران نیست .

آنها هم نیک میدانند که ایران یک ابر قدرت محیطی و منطقه ایی و سلطان بلامنازع تحولات خاورمیانه است. هر اقدامی که حتی بخشی از حوزه عمل آن شامل این منطقه باشد را باید با چرتکه موشکی و منطقه ای ایران سبک سنگین کرد.
اما با این شرایط، مهمترین تقلای آمریکا در حال حاضر و به تبع آن بهانه تراشی غربی ها به این خاطر است که تحریم های تسلیحاتی ایران را که طبق برجام در حال تمام شدن است ( ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰ یا ۲۷ مهر ۱۳۹۹) ، دوباره تمدید کنند و اگر در روزهای اخیر آمریکایی ها به صراحت اعلام کرده اند که حاضر ند به برجام برگردند ، بیشتر به این خاطر است که با قانع کردن ایران برای قبول برخی تعهدات فرابرجامی از یک طرف و تمدید تحریم های تسلیحاتی از طرف دیگر ،کارنامه ترامپ در پرونده ایران را برای اذهان عمومی و مخصوصا جناح رقیب ( دموکراتها ) درخشان جلوه دهند . واقعیت این است که اگر عده ای قلیل از فاسدان و دزدان اندرونی رخصت دهند ، جمهوری اسلامی ایران ، بدون برجام نیز در برخی جهات در حال قوی تر شدن است و این روند به هیچ وجه برای غربی ها خوشایند نیست.

فارغ از تمام کاستی ها و ضعف های داخلی مدیریتی کشور در سال های اخیر ، ایران در عرصه خارجی و مخصوصا منطقه ای ، ثابت کرده است که مقاومت وجبهه سازی به بهترین صورت جواب داده و این الگو می بایست در تمام عرصه های وجودی کشور نهادینه شود.

محمد رضوی قره قشلاق

انتهای پیام/



گفتگو